Γκαζοζέ. Πώς κάνει η γκαζόζα όταν την ανοίξεις -ιδίως αν έχει κουνηθεί κιόλας; "Σκάει". Και μετά, μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα, όλα ήσυχα κι ωραία. Δροσιστικά και πάνω απ’ όλα -χωνευτικά. Ένα γκαζοζέ ντέρμπυ ήταν το σημερινό, πολυδιαφημισμένο ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός. Γκαζοζέ. Σασιρμάς για ένα μισάωρο (κι αυτό με ανάπαυλες) και μετά the bride farted and the marriage was over. So simple.Με αντίπαλο έναν από τους χειρότερους Ολυμπιακούς της τελευταίας δεκαετίας και βάλε, ο ΠΑΟΚ περιορίστηκε στην ισοπαλία, η οποία από νωρίς έδειξε να βολεύει και τους δύο αντιπάλους. Με το 4-4-2 και με 40,000 κόσμο -που γέμισε το Γήπεδο μια ώρα πριν αρχίσει το παιχνίδι, ξεκίνησε ο ΠΑΟΚ. Και προηγήθηκε μόλις στο πρώτο λεπτό. Γύρισμα του Σάλμον από τα δεξιά, ασίστ-δώρο του Πάντου στο Χριστοδουλόπουλο, ότι δεν κατάφερε ο Λάζαρος λόγω Νικοπολίδη, το κατάφερε ο Τόνι Γκονζάλες από κοντά, 1-0.
Κι ενώ όλος ο ντουνιάς έχει "πάρει φωτιά" κι ο Ολυμπιακός είναι αρκούντως χαλαρός, ο ΠΑΟΚ δεν πιέζει μαζικά και 2-3 φάσεις που πάνε να βγούνε κυρίως από τα πλάγια περνάνε ανεκμετάλλευτες. Στο 10’, κακό σουτ του Κονσεϊσάο από πλεονεκτική θέση –δεξιά μέσα στην περιοχή του Νικοπολίδη, η μπάλα άουτ. Καλό σουτ του Χριστοδουλόπουλου στο 17’, η μπάλα άουτ.
Στο 21’, σειρά του Γκάβρανσιτς να αλλάξει τον Πάντο στο ρόλο του μάγου με τα δώρα. Ασίστ στον Κοβάσεβιτς (τον οποίο και θα στεναχωρούσε γιατί δεν θα τον άφηνε να σκοράρει), πλασέ του τελευταίου, 1-1. Στο καπάκι, καινούριο λάθος του Γκάβρανσιτς στο 23’, ο Φερνάντες όμως διόρθωσε το λάθος του συμπαίκτη του και απομάκρυνε τον κίνδυνο.
Και στο 31’ η φάση του αγώνα. "Μανούρα" του Κονσεϊσάο σε μια φάση από τα αριστερά της επίθεσης του ΠΑΟΚ, για φάουλ (άνετα μπορούσε να δωθεί και δεύτερη κίτρινη στον Σίσιτς). Τα αίματα που είχαν αρχίσει να κοιμούνται -ανάβουν, στην εξέλιξη του πλαγίου άουτ ο Γκονζάλες δέχεται μαρκάρισμα από τον Πατσατζόγλου στη γωνία της μεγάλης περιοχής και της γραμμής του άουτ και ο Παμπορίδης σημειώνει άμεσα το πέναλτι (πέναλτι έδρας). Ο Κονσεϊσάο αρπάζει τη μπάλα και τη στήνει στην άσπρη βούλα αποφασισμένος. Προφανώς για να κάνει τον ήρωα του παιχνιδιού. Ο Νικοπολίδης πέφτει, η μπάλα κυλάει, ξανακυλάει, ξανα-μανα-κυλάει και καταλήγει στη ζεστή αγκαλιά του. Και εκεί έληξε το παιχνίδι.
Τα υπόλοιπα 10+ λεπτά του πρώτου ημιχρόνου καθώς και όλο το δεύτερο ημίχρονο είναι ανάξια σχολιασμού. Ένα-δύο σουτ από κάθε μεριά (Χριστοδουλόπουλος και Μπελούτσι –Στολτίδης), μεγαλύτερη κατοχή της μπάλας ο Ολυμπιακός στο δεύτερο ημίχρονο, όλοι ευχαριστημένοι με το Χ, φοβάται ο Γιάννης το θεριό και το θεριό το Γιάννη, τι ‘χες Γιάννη -τι’χα πάντα. Το κοστούμι του Παμπορίδη ήταν τελικά Αρμάνι (και μάλιστα Αρμάνι εποχής Δέδε), ο γραφέας τύπου μας ευχαρίστησε για το sold out από τα μεγάφωνα και μας θύμισε ότι ο ΠΑΟΚ είναι πάνω απ’ όλα -ενώ το παιχνίδι ήταν ακόμα σε εξέλιξη (τραγικό), the bride farted and the marriage was over, 1-1.
Ένα κλικ καλύτεροι στα δικά μας μάτια οι Βερόν και Χριστοδουλόπουλος. Credit στον Γκονζάλες για το γκολ και για το πέναλτι που κέρδισε, βγάλανε το μεροκάματο οι Κνολ και Σάλμον.
Κωμικό το 0/3 στα πέναλτι. Κάτι πρέπει να γίνει επειγόντως. Δεν παίρνει να το ρίχνουμε άλλο στην πλάκα.
Τραγικά τα δύο λάθη του Γκάβρανσιτς στο πρώτο ημίχρονο. Τραγικότερος όλων, ο Κονσεϊσάο. Μπορεί να υστερεί σε επίπεδο ετοιμότητας, αλλά από την άλλη -έχει τη δυνατότητα να βοηθάει την ομάδα ψυχολογικά. "Η μπάλα όμως χάνεται", από τη στιγμή που δείχνει ότι κάποιες στιγμές λειτουργεί ανεξέλεγκτος. Κι αυτό, είναι βασικά ευθύνη του προπονητή. Και της διοίκησης. Υποκειμενική η άποψη, αλλά για μας, κάποιος πρέπει να τον επαναφέρει στην πραγματικότητα. Χαρακτηριστικό και το περιστατικό με τον Νικοπολίδη, μετά τη λήξη του παιχνιδιού. Τσάμπα "μανούρες" για να αποκτήσει το γκαζοζέ ντέρμπυ ολίγον χρώμα, "πολεμικό".
Με το 40,000 η Τούμπα σήμερα. Κάποιες στιγμές η εικόνα του συνόλου της Θύρας 4 ήταν μοναδική. Κανένα παρατράγουδο. Ανεπιτυχής η πρώτη προσπάθεια για coreographia στις 5-6, το τελικό αποτέλεσμα έμοιαζε με γρίφο -"βρες τι θέλαμε να κάνουμε".Συνολικά, η ατμόσφαιρα ήταν σαφώς πιο πανηγυρική αλλά συνάμα πιο light και χαλαρή, από αυτή του παιχνιδιού με τον Άρη πριν δύο εβδομάδες. Σημαντικό ρόλο έπαιξε σ’ αυτό, το γεγονός ότι το παιχνίδι για μεγάλα διαστήματα σε αποκοίμιζε γλυκά και περίμενες έστω ένα κόρνερ για να πάρεις ελπίδες ότι θα δεις κάτι καλύτερο.
Δυστυχώς ξανακάνανε και την εμφάνισή τους -κάποιες απαράδεκτες συμπεριφορές, ιδίως κατά την είσοδο του κόσμου στο Γήπεδο. Δυστυχώς παλιότερα τραγικά γεγονότα δεν μας έχουν γίνει μάθημα, ευτυχώς αυτή τη φορά δεν είχαμε κάποιο σοβαρό ατύχημα.
Αυτά. Μένει ο ένα βαθμός και το ότι η διαφορά με την είσοδο στα playoffs έχει πέσει (υπό συνθήκες) στους τρεις-τέσσερις βαθμούς. Επόμενη αγωνιστική με τον Εργοτέλη στο Ηράκλειο που μάλλον το έχει πει το ποίημα του υποβιβασμού. Ίδωμεν.
